Meble

meble styloweMeble – sprzęty, zwykle przenośne, stanowiące najważniejszą część wyposażenia wnętrza mieszkalnego, wykonywane
najczęściej z drewna i materiałów drewnopochodnych oraz metalu, wikliny, tworzyw sztucznych. Wyróżnia się meble skrzyniowe (szafy, komody, kredensy, stoły) oraz szkieletowe, często wyściełane lub wyplatane (krzesła, łóżka). Meble mogą być proste lub rzeźbione (np. tzw. meble gdańskie), zdobione dekoracją z tego samego materiału, najczęściej z drewna (intarsja) lub z innego materiału (inkrustacja), bywają też z dekoracją malarską (np. malowane skrzynie krakowskie). We współczesnych mieszkaniach spotyka się najczęściej m. wykonane fabrycznie, z materiałów drewnopochodnych i tworzyw sztucznych, z okładzinami drewnianymi (np. fornir) o powierzchniach matowych, politurowanych lub lakierowanych.

Meble produkowane są często w zestawach o określonym przeznaczeniu -meble kuchenne, komplety wypoczynkowe, regały na książki, komponowane często w tzw. meblościanki. Obok mebli produkowanych fabrycznie istnieją także meble stylowe oryginalne, które określa się nazwami w zależności od czasu ich powstania, np. meble z XIX w. -w stylu empire, Księstwa Warszawskiego, biedermeier; z przełomu XIX i XX w. – secesyjne oraz meble stylowe wykonywane współcześnie (np. ze znanej wytwórni w Henrykowie, wreszcie meble ludowe – oryginalne (wykonywane przez rzemieślników) lub stylizowane (np. z warsztatów Cepelii).

Ceramika

ceramikaCeramika
wyroby użytkowe i dekoracyjne, uformowane i zdobione w sposób artystyczny z masy zawierającej jako podstawowy składnik glinę, a następnie wypalane w piecach ceramicznych. Wyróżnia się m.in. wyroby: garncarskie (np. ludowe siwaki ze wschodnich rejonów Polski czy szkliwiona c. kurpiowska, często zdobiona dekoracją malarską), fajansowe (np. z Włocławka, o stylizowanych wzorach kwiatowych), kamionkowe (np. z Bolesławca), porcelanowe (np. z Ćmielowa). We wnętrzu mieszkalnym ceramika może znaleźć zastosowanie jako element dekoracyjny eksponowany na ścianach (talerze) czy półkach (dzbany), a także jako naczynia na rośliny ozdobne – cięte i uprawiane oraz jako drobne przedmioty użytkowe.

Architektura wnętrz mieszkalnych

big_06Architektura wnętrz mieszkalnych sztuka kształtowania zamkniętych przestrzeni pełniących funkcje mieszkalne. Celem architektury wnętrz mieszkalnych jest harmonijne zestawienie stałych elementów wnętrza -wystroju z elementami ruchomymi -wyposażeniem, przy uwzględnieniu funkcji pomieszczeń i ogólnych założeń budynku, w którym to wnętrze się znajduje. Do wystroju zalicza się wykończenie podstawowych części składowych wnętrz: podłóg (płytki z tworzyw sztucznych, parkiet, terakota), ścian (tapeta, boazeria, glazura), sufitów (gładki, żebrowany belkami), okien i drzwi (obramienia, rodzaj stolarki), instalacji ogrzewczych (kaloryfery, piece, kominki). W niektórych wnętrzach historycznych i stylowych spotyka się takie elementy wystroju wnętrza, jak sztukaterie, mozaiki, ozdobne kraty itp. Na wyposażenie wnętrza składają się rozmaite sprzęty użytkowe – meble, urządzenia sanitarne, sprzęt oświetleniowy, naczynia itp., przedmioty, które oprócz funkcji użytkowych pełnią również funkcje dekoracyjne – tkaniny, szkło, ceramika o[az przedmioty o charakterze wyłącznie artystyczno-zdobniczym – obrazy, rzeźby, rośliny ozdobne. Wszystkie te elementy odpowiednio zestawione i zharmonizowane z kolorystyką i oświetleniem (naturalnym i sztucznym) wnętrza tworzą w nim nastrój i klimat zgodnie z upodobaniami domowników.

Urządzenie (aranżacja) wnętrza mieszkalnego wiąże się ściśle z jego przeznaczeniem i zależy od typu budynku i wystroju poszczególnych pomieszczeń. Współcześnie w Polsce najwięcej mieszkań mieści się w budynkach wznoszonych metodami przemysłowymi i ma typowe rozkłady, wymiary i wystrój pomieszczeń. Ogranicza to znacznie swobodę kształtowania wnętrz oraz możliwości ich wyposażenia. Znacznie mniej tych ograniczeń występuje w mieszkaniach w tzw. starym budownictwie, których ściany zbudowane są z cegły, pokoje większe i wyższe, rozkłady bardziej zróżnicowane, a wystrój bogatszy.

Największe możliwości swobodnego kształtowania wnętrz zgodnie z upodobaniami mieszkańców istnieją w indywidualnym budownictwie jednorodzinnym.