Archiwa kategorii: Architektura

Architektura wnętrz mieszkalnych

big_06Architektura wnętrz mieszkalnych sztuka kształtowania zamkniętych przestrzeni pełniących funkcje mieszkalne. Celem architektury wnętrz mieszkalnych jest harmonijne zestawienie stałych elementów wnętrza -wystroju z elementami ruchomymi -wyposażeniem, przy uwzględnieniu funkcji pomieszczeń i ogólnych założeń budynku, w którym to wnętrze się znajduje. Do wystroju zalicza się wykończenie podstawowych części składowych wnętrz: podłóg (płytki z tworzyw sztucznych, parkiet, terakota), ścian (tapeta, boazeria, glazura), sufitów (gładki, żebrowany belkami), okien i drzwi (obramienia, rodzaj stolarki), instalacji ogrzewczych (kaloryfery, piece, kominki). W niektórych wnętrzach historycznych i stylowych spotyka się takie elementy wystroju wnętrza, jak sztukaterie, mozaiki, ozdobne kraty itp. Na wyposażenie wnętrza składają się rozmaite sprzęty użytkowe – meble, urządzenia sanitarne, sprzęt oświetleniowy, naczynia itp., przedmioty, które oprócz funkcji użytkowych pełnią również funkcje dekoracyjne – tkaniny, szkło, ceramika o[az przedmioty o charakterze wyłącznie artystyczno-zdobniczym – obrazy, rzeźby, rośliny ozdobne. Wszystkie te elementy odpowiednio zestawione i zharmonizowane z kolorystyką i oświetleniem (naturalnym i sztucznym) wnętrza tworzą w nim nastrój i klimat zgodnie z upodobaniami domowników.

Urządzenie (aranżacja) wnętrza mieszkalnego wiąże się ściśle z jego przeznaczeniem i zależy od typu budynku i wystroju poszczególnych pomieszczeń. Współcześnie w Polsce najwięcej mieszkań mieści się w budynkach wznoszonych metodami przemysłowymi i ma typowe rozkłady, wymiary i wystrój pomieszczeń. Ogranicza to znacznie swobodę kształtowania wnętrz oraz możliwości ich wyposażenia. Znacznie mniej tych ograniczeń występuje w mieszkaniach w tzw. starym budownictwie, których ściany zbudowane są z cegły, pokoje większe i wyższe, rozkłady bardziej zróżnicowane, a wystrój bogatszy.

Największe możliwości swobodnego kształtowania wnętrz zgodnie z upodobaniami mieszkańców istnieją w indywidualnym budownictwie jednorodzinnym.

Podział na sektory funkcjonalne

pawlaczPodział na sektory funkcjonalne. W przedpokoju krzyżują się główne trakty komunikacyjne mieszkania. Jest on również pomieszczeniem, w którym znajduje się większość szaf wbudowanych w ściany. Przede wszystkim jest on jednak śluzą między częścią zewnętrzną a resztą mieszkania. Prawidłowe zagospodarowanie przedpokoju powinno uwzględniać konieczne przestrzenie funkcjonalne i ruchowe, związane z wykonywanymi w nim czynnościami.
W przedpokoju jednoprzestrzennym, zwykle o niewielkiej powierzchni i dużej liczbie drzwi do sąsiednich pomieszczeń, wydzielenie sektora brudu (zdejmowanie okryć i butów oraz związane z tym miejsce na wieszak) i sektora magazynowego (z miejscem na szafy) zachodzi na ogół w pionie; całość powierzchni przedpokoju jest śluzą, a rolę magazynu pełnią różne pawlacze.
W przedpokoju-hallu, zwykle o dużej powierzchni, pełniącym rolę wielofunkcyjnego pomieszczenia otwartego w stronę pokoju dziennego i kuchni, wymienione sektory współistnieją na jednym poziomie.
Układ dwóch przedpokojów – wejściowego i przedpokoju strefy intymnej mieszkania, który jest traktem komunikacyjnym między łazienką i sypialniami oraz pełni funkcję magazynową-jest najkorzystniejszy. Dwa przedpokoje występują jednak tylko w niektórych mieszkaniach cztero- i więcej pokojowych.

Rozplanowanie mieszkania

plan mieszkania 3dDuża liczba funkcji, często wzajemnie nakładających się, jaką spełnia mieszkanie: sen, wypoczynek, praca, kontakty towarzyskie – stwarza konieczność wydzielenia odpowiednich pomieszczeń (lub ich zespołów), które w ogólnym planie mieszkania powinny tworzyć powiązane ze sobą strefy – ogólną i intymną.
Strefa ogólna obejmuje pokój dzienny (obecnie najczęściej wielofunkcyjny), jego aneks (zwykle jadalny, ale również aneks pełniący funkcję miejsca do pracy, biblioteki lub miejsca eksponowania zbiorów kolekcjonerskich), przedpokój i hall, WC oraz kuchnię.
Strefę intymną stanowią sypialnie (rodziców, dzieci, dziadków), łazienka i garderoba.
Wzajemne powiązanie lub przenikanie się obu tych sfer zależy od sposobu życia, przyzwyczajeń, struktury i potrzeb rodziny, które mogą się zmieniać wraz z upływem czasu, co należy uwzględnić w planie zagospodarowania mieszkania. Poszukując najlepszego układu funkcjonalnego mieszkania trzeba najpierw szczegółowo przeanalizować zespół jego obciążeń zewnętrznych i wewnętrznych (hałas, nadmierne nasłonecznienie lub zacienienie itp.). Występowanie i stopień nasilenia danego obciążenia mają często decydujący wpływ na sposób użytkowania poszczególnych pomieszczeń.
Obciążenia zewnętrzne to głównie hałas dochodzący z sąsiednich mieszkań, klatek schodowych, zsypów, wind, ulic i podwórek oraz nadmierne nasłonecznienie (np, sypialni usytuowanych od strony zachodniej) lub zbytnie zacienienie (np. pokoju dzieci od strony północnej lub północno-wschodniej).
Obciążeniem wewnętrznym jest hałas towarzyszący wykonywaniu różnych czynności domowych. Na ogół najbardziej hałaśliwymi pomieszczeniami w mieszkaniu są: łazienka i WC (hałas towarzyszący korzystaniu z urządzeń wodno-kanalizacyjnych, podczas prania itp.), kuchnia (przygotowywanie potraw, zmywanie, ustawianie naczyń, praca robotów kuchennych itp.), pokój dzienny (oglądanie telewizji, słuchanie muzyki itp ), pomieszczenie przeznaczone na pracę – gdy jej wykonywanie wiąże się z hałasem.
Negatywny wpływ występujących powszechnie obciążeń zewnętrznych można zmniejszyć tym skuteczniej, im dokładniej zlokalizuje się je i trafniej dobierze do nich przeznaczenie danego pomieszczenia. Natomiast rodzaj i nasilenie obciążeń wewnętrznych zależą w znacznej mierze od samych domowników i mogą być przez nich kształtowane w dość dużym zakresie.
Pominięcie, przy opracowywaniu planu zagospodarowania mieszkania, zespołu jego obciążeń i kierowanie się wyłącznie kryterium wielkości pomieszczeń, bez rozdzielenia strefy intymnej i ogólnej, może prowadzić do rozwiązań niefunkcjonalnych – np. nagrzanie pokoju dzieci przed porą snu, łatwy dostęp hałasu z klatki schodowej, ulicy, WC, z pełniącego funkcję jadalni hallu i kuchni. Poprawę warunków mieszkania można uzyskać wprowadzając klarowne strefy funkcjonalne – podzielenie pokoju dziennego na aneksy (tzw. kąciki): jadalny, wypoczynkowy, gabinet, zgodnie z potrzebami rodziny, co zmniejsza również uciążliwość wynikającą z obciążeń zewnętrznych i wewnętrznych.