Archiwa tagu: wnętrza

Architektura wnętrz mieszkalnych

big_06Architektura wnętrz mieszkalnych sztuka kształtowania zamkniętych przestrzeni pełniących funkcje mieszkalne. Celem architektury wnętrz mieszkalnych jest harmonijne zestawienie stałych elementów wnętrza -wystroju z elementami ruchomymi -wyposażeniem, przy uwzględnieniu funkcji pomieszczeń i ogólnych założeń budynku, w którym to wnętrze się znajduje. Do wystroju zalicza się wykończenie podstawowych części składowych wnętrz: podłóg (płytki z tworzyw sztucznych, parkiet, terakota), ścian (tapeta, boazeria, glazura), sufitów (gładki, żebrowany belkami), okien i drzwi (obramienia, rodzaj stolarki), instalacji ogrzewczych (kaloryfery, piece, kominki). W niektórych wnętrzach historycznych i stylowych spotyka się takie elementy wystroju wnętrza, jak sztukaterie, mozaiki, ozdobne kraty itp. Na wyposażenie wnętrza składają się rozmaite sprzęty użytkowe – meble, urządzenia sanitarne, sprzęt oświetleniowy, naczynia itp., przedmioty, które oprócz funkcji użytkowych pełnią również funkcje dekoracyjne – tkaniny, szkło, ceramika o[az przedmioty o charakterze wyłącznie artystyczno-zdobniczym – obrazy, rzeźby, rośliny ozdobne. Wszystkie te elementy odpowiednio zestawione i zharmonizowane z kolorystyką i oświetleniem (naturalnym i sztucznym) wnętrza tworzą w nim nastrój i klimat zgodnie z upodobaniami domowników.

Urządzenie (aranżacja) wnętrza mieszkalnego wiąże się ściśle z jego przeznaczeniem i zależy od typu budynku i wystroju poszczególnych pomieszczeń. Współcześnie w Polsce najwięcej mieszkań mieści się w budynkach wznoszonych metodami przemysłowymi i ma typowe rozkłady, wymiary i wystrój pomieszczeń. Ogranicza to znacznie swobodę kształtowania wnętrz oraz możliwości ich wyposażenia. Znacznie mniej tych ograniczeń występuje w mieszkaniach w tzw. starym budownictwie, których ściany zbudowane są z cegły, pokoje większe i wyższe, rozkłady bardziej zróżnicowane, a wystrój bogatszy.

Największe możliwości swobodnego kształtowania wnętrz zgodnie z upodobaniami mieszkańców istnieją w indywidualnym budownictwie jednorodzinnym.

Podział na sektory funkcjonalne

pawlaczPodział na sektory funkcjonalne. W przedpokoju krzyżują się główne trakty komunikacyjne mieszkania. Jest on również pomieszczeniem, w którym znajduje się większość szaf wbudowanych w ściany. Przede wszystkim jest on jednak śluzą między częścią zewnętrzną a resztą mieszkania. Prawidłowe zagospodarowanie przedpokoju powinno uwzględniać konieczne przestrzenie funkcjonalne i ruchowe, związane z wykonywanymi w nim czynnościami.
W przedpokoju jednoprzestrzennym, zwykle o niewielkiej powierzchni i dużej liczbie drzwi do sąsiednich pomieszczeń, wydzielenie sektora brudu (zdejmowanie okryć i butów oraz związane z tym miejsce na wieszak) i sektora magazynowego (z miejscem na szafy) zachodzi na ogół w pionie; całość powierzchni przedpokoju jest śluzą, a rolę magazynu pełnią różne pawlacze.
W przedpokoju-hallu, zwykle o dużej powierzchni, pełniącym rolę wielofunkcyjnego pomieszczenia otwartego w stronę pokoju dziennego i kuchni, wymienione sektory współistnieją na jednym poziomie.
Układ dwóch przedpokojów – wejściowego i przedpokoju strefy intymnej mieszkania, który jest traktem komunikacyjnym między łazienką i sypialniami oraz pełni funkcję magazynową-jest najkorzystniejszy. Dwa przedpokoje występują jednak tylko w niektórych mieszkaniach cztero- i więcej pokojowych.